Nog een vijftal dagen dan is het eerste nestje van Misty alweer een half jaar oud.
Ik zou het best leuk vinden om ook Tiny en Joey weer terug te zien, het viertal weer bij mekaar. Ik denk dat Cerro dan helemaal uit zijn plaatje gaat en zijn tongetje op de grond hangt van de opwinding.
Donna? Zou je het willen ook? Een reünie?
En Cerro zag ik vanochtend zowaar bij de deur zitten en me aankijken van ik moet plassen. Goed hè? Alleen het vrouwtje was te slaperig, kwartje viel op dat moment niet. Ja, pas een kwartier later toen het plasje weer op de grond lag. Toen dacht ik ja jacq, Cerro heeft het aangegeven bij je. Slimpie dat ik ben.
En mijn fout is dat ik teveel naar kloktijden kijk. Moet ik niet doen, wij plassen ook niet op kloktijden maar als we moeten.
Ik weet ook wel hoe het komt, ik had eens gehoord van iemand dat je ze het beste snel zindelijk kan krijgen door ze op vaste tijden uit te laten. Dus, ik liet Cerro op vaste kloktijden uit. Maar nu pas hoorde ik weer dat hondjes helemaal geen tijdsbesef hebben en dat ze op jouw gewoontes afgaan, kom je altijd met dezelfde zinnetjes aanzetten, zien ze je met jas aan, dan pas gaan we buiten plassen.
Ooh, ik kan er boeken vol mee schrijven. Ik moet mezelf dus meer op Cerro focussen thuis met wat hij aangeeft, dan denken van je hoeft pas over een half uur naar buiten.... dit werkt dus niet.
