Toen ik hem afgelopen zondag met die storm zowat uit zijn vachtje zag waaien, zag ik dat ie een slank lijfje had waarop heel veel haar de lucht in waaide.
Ik denk dat mijn bezorgdheid, voor zover je het bezorgdheid kunt noemen, te wijten is aan het feit dat ik vergelijkingen mis. Toen Cerro nog in het nestje was thuis in Roermond, kon je vier puppies volgen in gewicht. En hij was toen al de zwaarste van het viertal. Nu zijn ze natuurlijk verdeeld over nieuwe baasjes en ben ik de vergelijking kwijt.
Ik ben niet bezorgd, maar meer houd het me bezig van is die snelle groei wel goed voor zijn ontwikkeling. Ben zuinig op me viervoetertje en ik wil hem voor geen goud missen.
Dus ik heb van de week een berichtje gestuurd naar Donna en die stelde me meteen gerust dat ook de andere broertjes volgen in het gewicht van Cerro. Dat vond ik wel fijn om te horen dat alles nog steeds zo gaat als de laatste periode van het nestje. Gelukkig dat Donna met al de nieuwe baasjes nog steeds contact heeft. Heb ook twee fotootjes van de broertjes Quintero en Jobabo gezien. Goh, wat zijn die gegroeid en mooi geworden. Palmira, het zusje, die zie ik nog wel eens op facebook voorbij komen, en dat wordt al een echt dametje, maar de twee broertjes, die mis ik best met het volgen van hoe het ze vergaat.
